آرماتور بندی چیست؟

آرماتوربندی به فرایند قرار دادن و اتصال میلگردها در داخل بتن گفته می‌شود. این کار به منظور افزایش استحکام کششی بتن و جلوگیری از ترک خوردن آن در اثر نیروهای خمشی و کششی انجام می‌شود. در واقع، آرماتوربندی، بتن را مسلح می‌کند و باعث می‌شود سازه‌های بتنی در برابر نیروهای خارجی مقاومت بیشتری داشته باشند.

به طور خلاصه، آرماتوربندی شامل مراحل زیر است:

برش و خم کردن میلگردها:
میلگردها به اندازه‌ها و شکل‌های مورد نیاز برای هر قسمت از سازه برش و خم می‌شوند

قرار دادن میلگردها در قالب:
میلگردها در داخل قالب‌های بتنی قرار می‌گیرند و مطابق با نقشه‌ها و طرح‌های اجرایی چیده می‌شوند.

اتصال میلگردها:
میلگردها به وسیله سیم آرماتوربندی یا جوشکاری به یکدیگر متصل می‌شوند.

اهمیت آرماتوربندی:

افزایش مقاومت کششی بتن:
بتن در برابر نیروهای فشاری مقاومت خوبی دارد، اما مقاومت کششی آن کم است. آرماتوربندی با ایجاد میلگرد در داخل بتن، این ضعف را جبران می‌کند و باعث افزایش مقاومت کششی سازه می‌شود.

افزایش مقاومت در برابر نیروهای خمشی:
نیروهای خمشی می‌توانند باعث ایجاد ترک در بتن شوند. آرماتوربندی با توزیع مناسب میلگردها در نقاطی که تحت نیروی خمشی قرار دارند، از ایجاد ترک جلوگیری می‌کند.

افزایش شکل‌پذیری سازه:
آرماتوربندی باعث می‌شود که سازه در برابر زلزله و سایر نیروهای دینامیکی، شکل‌پذیرتر باشد و از تخریب ناگهانی جلوگیری شود.

انواع آرماتوربندی:

آرماتوربندی اصلی یا اولیه:
این نوع آرماتوربندی شامل میلگردهایی است که برای تحمل بارهای اصلی سازه استفاده می‌شوند و در تمام قسمت‌های مهم سازه مانند فونداسیون، ستون‌ها، تیرها و دال‌ها به کار می‌روند.

آرماتوربندی ثانویه یا تقویتی:
این نوع آرماتوربندی شامل میلگردهایی است که برای افزایش مقاومت سازه در برابر نیروهای اضافی مانند زلزله یا بارهای متمرکز استفاده می‌شوند.